Ik wou al eerder in Havana een verhaaltje doorsturen, maar in het hotel kon ik daar niet aan mijn blog.
Havana was overweldigend, omdat het zo surrealistisch is. Aan de ene kant is oud Havana bijna in zijn oude staat hersteld met middelen van de unesco omdat deze plaats een erkend werelderfgoed is. Aan de andere kant zijn er gebouwen die letterlijk op instorten staan. Het heeft een aparte charme om een stad zo in verval te zien, maar om er dag in dag uit te leven is natuurlijk wel iets anders. In elk geval heb ik veel op terrasjes gezeten om de hitte weg te drinken en het straatleven is best de moeite van het afkijken waard.
Gisteren en eergisteren hebben we Trinidad verkend. Ook werelderfgoed en in volle verbouwing. Allemaal zeer kleurrijk, zowel de mensen als de huizen.
Vandaag zitten we in Camaguey en hebben we de stad verkend met driewielerfietsen, met chauffeur welteverstaan. Je zou wat zien als je mij op een fiets zette. We hadden veel bekijks van de plaatselijke bevolking en het was wel best grappig zon'n karavaan van fietsen na mekaar. We zijn immers met een groep van 15 man: van overal ter wereld.
Hier ga ik stoppen voor vandaag. Tot de volgende.
Wil je reageren, doe dit dan via deze blog, want ik kan niet aan mijn mails bij skynet.
06 november 2008
25 oktober 2008
De muur is klaar
Ja, mensen. Eindelijk zien we niet meer op een ruine, maar op een mooi afgewerkte muur in heel de tuin. Gelukkig is dit allemaal nog net klaar voor mijn vertrek op reis.
Het is allemaal heel netjes uitgevoerd binnen de voorziene tijd ... alleen wel drie maanden te vroeg. Gezien het resultaat zullen we ze maar vergiffenis schenken zeker?
Volgende post komt waarschijnlijk uit Cuba.
Het is allemaal heel netjes uitgevoerd binnen de voorziene tijd ... alleen wel drie maanden te vroeg. Gezien het resultaat zullen we ze maar vergiffenis schenken zeker?
Volgende post komt waarschijnlijk uit Cuba.
19 oktober 2008
Big surprise!
Donderdagmorgen verschoot ons ma zich een floeren aap, toen ze om acht uur in de morgen (ZOOO onmenselijk vroeg ;-) ) uit bed werd gebeld door een bende Roemenen met stellingen die op haar bordes stonden. In zeer gebroken Engels probeerden ze haar wijs te maken dat ze de gevel kwamen doen. ???? bij ons ma. 'Zie je niet dat onze gevel schoon genoeg is' wees ze naar onze magnifieke voorgevel. Ik heb jullie niet besteld en jullie kunnen hier niets komen doen.
De Roemenen belden daarop naar hun Belgische baas die het een beetje duidelijker kon verwoorden, dat ze gevel in de tuin kwamen afwerken ... 3 maanden te vroeg ???
Wat doe je in zo'n geval; de buren vanonder de douche bellen en uitleg vragen. Die wisten ook van niets. Om een lang verhaal kort te maken, vandaag zaterdag zijn dus alle tuinmuren proper en netjes. Volgende week komen ze nog voor de afwerking en dan hoeven we eindelijk niet meer op die bouwvallige muur te zien, 3 maanden vroeger dan voorzien. Ik zet wat fotootjes op picasa. Klik op de titel en je komt op picasa.
De Roemenen belden daarop naar hun Belgische baas die het een beetje duidelijker kon verwoorden, dat ze gevel in de tuin kwamen afwerken ... 3 maanden te vroeg ???
Wat doe je in zo'n geval; de buren vanonder de douche bellen en uitleg vragen. Die wisten ook van niets. Om een lang verhaal kort te maken, vandaag zaterdag zijn dus alle tuinmuren proper en netjes. Volgende week komen ze nog voor de afwerking en dan hoeven we eindelijk niet meer op die bouwvallige muur te zien, 3 maanden vroeger dan voorzien. Ik zet wat fotootjes op picasa. Klik op de titel en je komt op picasa.
05 oktober 2008
Kroniek van onze buurt
Iemand uit de buurt is in zijn eentje begonnen met een kroniek van de buurt rond de Peperbus en het Krugerpark. Er staan zowel nostalgische, soms zeer oude plaatjes als zeer recente foto's op deze blog met telkens ook een goeie uitleg.
Als je klikt op de titel van dit artikel of op de link 'Kroniek van de peperbusbuurt', dan zie je hoeveel animo er is vanuit de buurt om mee te doen aan dit leutige project. Zo stellen de buurtbewoners hun eigen archief en geschiedenis samen.
Als je klikt op de titel van dit artikel of op de link 'Kroniek van de peperbusbuurt', dan zie je hoeveel animo er is vanuit de buurt om mee te doen aan dit leutige project. Zo stellen de buurtbewoners hun eigen archief en geschiedenis samen.
09 augustus 2008
Beste vrienden,
De Murga ligt even stil wegens de vakantie en nu ben ik weer even achter het klavier van de PC gekropen. Ik heb 'facebook' ontdekt omdat één van mijn vrienden me zijn link had doorgestuurd en nu heb ik al enkele verloren gewaande kennissen terug gevonden. Bovendien heb ik een wereldkaart kunnen aanmaken waarop ik kan aangeven waar ik al op reis ben geweest en waar ik nog graag zou naartoe gaan. Heel plezant!
Ik heb ondertussen al enkele foto's van de Murga en onze exploten aldaar op mijn picasa gezet, zodat je een idee krijgt wat dit is: veel plezier en vooral veel creativiteit!
Ik ben al stilaan aan het aftellen naar mijn vakantie in Cuba. Hiernaast kan je (in het Engels) het reisplan terugvinden en de site van het hotel in Havana. Dat blijkt een historische plaats, waar Einstein, Pavlova en nog andere beroemdheden hebben overnacht. Plezant is ook dat je daar danslessen kan volgen of cocktails kan leren maken. Ik zal me de eerste dagen, zonder groep, duidelijk ook niet vervelen, alhoewel er in Havana meer dan genoeg te zien is. Ik zou wel eens in de voetsporen van Hemingway willen treden, want die is ook op 21 juli geboren (een paar jaar voor mij, maar ja... 't schept toch een band :-) )
Klik vooral even door op mijn nieuwe links hiernaast.
Groetjes,
De Murga ligt even stil wegens de vakantie en nu ben ik weer even achter het klavier van de PC gekropen. Ik heb 'facebook' ontdekt omdat één van mijn vrienden me zijn link had doorgestuurd en nu heb ik al enkele verloren gewaande kennissen terug gevonden. Bovendien heb ik een wereldkaart kunnen aanmaken waarop ik kan aangeven waar ik al op reis ben geweest en waar ik nog graag zou naartoe gaan. Heel plezant!
Ik heb ondertussen al enkele foto's van de Murga en onze exploten aldaar op mijn picasa gezet, zodat je een idee krijgt wat dit is: veel plezier en vooral veel creativiteit!
Ik ben al stilaan aan het aftellen naar mijn vakantie in Cuba. Hiernaast kan je (in het Engels) het reisplan terugvinden en de site van het hotel in Havana. Dat blijkt een historische plaats, waar Einstein, Pavlova en nog andere beroemdheden hebben overnacht. Plezant is ook dat je daar danslessen kan volgen of cocktails kan leren maken. Ik zal me de eerste dagen, zonder groep, duidelijk ook niet vervelen, alhoewel er in Havana meer dan genoeg te zien is. Ik zou wel eens in de voetsporen van Hemingway willen treden, want die is ook op 21 juli geboren (een paar jaar voor mij, maar ja... 't schept toch een band :-) )
Klik vooral even door op mijn nieuwe links hiernaast.
Groetjes,
09 juli 2008
Muziek in de wijk
Vorige zondag zijn ze weer begonnen, de concerten 'Muziek in de wijk' en voor de eerste was het al meteen prijs: een Italiaanse zigeunergroep met een boeiende voorstelling: heel plezante deuntjes die erom vroegen dat je meezong. Ik heb wat foto's en video's die ik op mijn picasa zal zetten (dan krijg een een sfeerbeeld)
Volgende zondag komen er dan weer Russen...lijkt me ook wel wat. En u maar hopen dat het zonnetje erdoor komt.
Volgende zondag komen er dan weer Russen...lijkt me ook wel wat. En u maar hopen dat het zonnetje erdoor komt.
27 juni 2008
Borgerrio
Morgen is het de maidentrip van de Murga van Borgerhout, nu officiëel Murga Kinebaba gedoopt. We treden voor het eerst op tijdens de parade van Borgerrio en we staan klaar!
We kunnen onmogelijk vatten dat we op 29 februari met NIETS begonnen zijn. Alleen Christophe, één van onze saxofonisten, en ik zijn erbij van het eerste uur en nu zijn we met z'n twaalven en we hebben al vier verschillende acts in mekaar gestoken. Ik ben apetrots op de rap, waarvoor ik de tekst heb geschreven, maar die heel schoon in mekaar zit met de begeleiding van djembés en saxofoons (onwaarschijnlijk catchy combinatie)
We blijven ook even bij onze roots met het lied van de Reuskens van Borgerhout, waar we bij gebrek aan een tekst, een grappig dansje hebben bij gezocht. Dan gaan we weer ver weg met een Kameroenees liedje dat wordt gezongen tijdens het eten maken. Zo blijven de kindjes wakker tot het eten klaar is :-) Tussenin hebben we wat improvisatie van de muzikanten met rare loopjes en sprongetjes om een beetje vooruit te komen in de parade.
Als iemand zin heeft om te komen kijken...morgen is de dag!
We kunnen onmogelijk vatten dat we op 29 februari met NIETS begonnen zijn. Alleen Christophe, één van onze saxofonisten, en ik zijn erbij van het eerste uur en nu zijn we met z'n twaalven en we hebben al vier verschillende acts in mekaar gestoken. Ik ben apetrots op de rap, waarvoor ik de tekst heb geschreven, maar die heel schoon in mekaar zit met de begeleiding van djembés en saxofoons (onwaarschijnlijk catchy combinatie)
We blijven ook even bij onze roots met het lied van de Reuskens van Borgerhout, waar we bij gebrek aan een tekst, een grappig dansje hebben bij gezocht. Dan gaan we weer ver weg met een Kameroenees liedje dat wordt gezongen tijdens het eten maken. Zo blijven de kindjes wakker tot het eten klaar is :-) Tussenin hebben we wat improvisatie van de muzikanten met rare loopjes en sprongetjes om een beetje vooruit te komen in de parade.
Als iemand zin heeft om te komen kijken...morgen is de dag!
22 juni 2008
We waren in Carcassonne (klik hier voor info over 'ons huisje')
In de week van 11 tot 18 juni waren we in Carcassonne: een reis die twee jaar geleden misliep omdat we toe ons vliegtuig hadden gemist. Zo niet deze keer :-)
De ticketten waren al maanden van tevoren bij Ryanair besteld en we konden de checkin thuis al doen, zodat we tot een half uur voor vertrek konden toekomen aan de gate. We namen echter het zekere voor het onzekere en zorgden ervoor dat we ongeveer twee uur vantevoren aankwamen. Dan konden we ook nog rustig lunchen en wat rondkijken in de gloednieuwe terminal.
Na een vlucht van iets meer dan een uur stonden we al in het zuiden van Frankrijk aan de grond en werden we verwelkomd door madame Sheridan, een Engelse die vijf jaar geleden naar Frankrijk is uitgeweken en daar het huisje verhuurt, waar we onze intrek namen. We logeerden op de Place de la Mutualité (hoe toepasselijk!) vlak bij de Rue Trivalle. Dit is een oud straatje met de nodige winkels en restaurants. Een heel gezellige toegangspoort naar zowel de Cité (de ommuurde stad die al bestaat sinds de Romeinen, maar die haar bloei kende rond 1200) als naar de zogenaamde 'nieuwe stad' die dateert uit 1300 maar niet ommuurd is. In elke richting ongeveer een kwartier te voet. Al de eerste avond hadden we een goed restaurant gevonden in de Gargantua. Lekker eten en een gezellige bediening.
Donderdag 12 juni
In de voormiddag stond de markt op de Place Carnot in de nieuwe stad. Daar trokken we naartoe om lekker verse groentjes en fruit te kopen. Op die markt stonden nog echte boeren die met hun eigen oogst naar de markt kwamen: niet te vergelijken dus met onze markten met spul van de veiling. We deden onze voorraad in voor een koude schotel en een belegde boterham. Na de lunch trokken we naar de Cité via de Porte de Narbonne 'één van de twee toegangen' Heel de middag bezochten we het paleis van de graven van Trencavel. Dat bezoek begon met een film over de heropbouw van de stad in 1847, want geloof het of niet, maar de monumentale stadmuren lagen in die tijd in puin omdat ze als bouwmateriaal waren gebruikt voor huizen in de nieuwe stad. Enkele betrokken kunstenaars behoedden de stad voor de complete ondergang en zorgden voor de heropbouw. Nu staat de stad op de unesco-werelderfgoedlijst, en terecht.
Vrijdag 13 juni
Omdat we de vorige dag alleen het paleis hadden gezien, trokken we in de voormiddag terug naar de Cité om de rest van de stad te zien. We wandelden eerst de 3,5 km tussen de twee stadsomwallingen en kregen zo een goed beeld van de immense muren en torens, waarvan er drie nog van Romeinse oorsprong zijn (te herkennen aan de daken met terracotta dakpannen) Na de rondgang dwaalden we rond in de toeristische straatjes en aten we op een gezellig terrasje de typische schotel van de streek: cassoulet van Castelnaudry (met gekruide worstjes en confit de canard)
Later in de namiddag gingen Louis en Gerlinde naar het museum, terwijl ma en ik ons overgaven aan de kunsten van een Franse coiffeur. 's Avonds kwamen we weer samen in het huisje voor een late broodmaaltijd want de schotel van de lunch had even tijd nodig om te verteren.
Zaterdag 14 juni
In de voormiddag togen we weer naar de markt op de Place Carnot (zaterdag is de belangrijkste marktdag en dus staan er die dag de meeste kramen) Ik had een Bolognaise gepland voor het diner en alweer vonden we de lekkerste groentjes. Er stond ook een grappig mannetje dat alleen maar ambachtelijke peperkoeken met allerlei verschillende smaakjes verkocht. Daaraan konden we niet voorbij!
In de namiddag besloten we een cruise te doen op het Canal du Midi. Dat is ook erkend door de unesco als werelderfgoed, want het dateert al van meer dan 300 jaar geleden en doorkruist Frankrijk van de Atlantische oceaan tot aan Narbonne waar het in de Middellandse zee uitkomt. We deden een rondtoer van ongeveer drie uur en gingen door twee sluizen die ons telkens ongeveer 4 meter hoger brachten (of lager op de terugtocht) Tijdens de terugweg stopten we nog aan een plaats waar in de winter het water tussen twee sluizen kan worden weggepompt. Zo loopt het kanaal leeg en kan de bodem worden opgeruimd zodat de boten in de zomer een goede doorgang hebben. Dit was een heel aangenaam, rustig uitstapje en bovendien nog leerrijk ook.
In afwachting van het diner (Bolognaise moet lang genoeg stoven om lekker te zijn) serveerde ik een aperitiefje op het pleintje voor ons huisje. We zaten daar heel gezellig op de banken rond het fonteintje (dat spijtig genoeg nog niet klaterde) met onze drankjes en knabbels tot de Bolo klaar was.
Zondag 15 juni
Vandaag sliepen we wat langer uit en gingen daarna op pad voor een wandeling rond l'ile. Heel mooie uitzichten op de stad in de verte en een afwisseling van oude bomen, akkers, wijngaarden enz... Heel afwisselend en aangenaam om te wandelen op aangelegde, maar niet te kunstmatige paden.
Rond half twee kwamen we uit aan de Vieux Pont en het restaurant Bellevue naast de rivier. Daar aten we een zeer smakelijke lunch voor we naar huis terugkeerden.
Maandag 16 juni
Ma en ik bleven vandaag thuis terwijl Louis en Gerlinde naar Narbonne spoorden om daar wat geschiedenis te gaan opsnuiven. Ons ma had echter wat rust nodig na de toch wel inspannende dagen die ze achter de rug had. Voor de lunch zakten we af naar de Place Carnot waar we een typische Zuidfranse bistro vonden: daar serveerden ze een lekkere dagschotel van ratatouille met een varkenshaasje en een sausje van geitenkaas. Laat in de namiddag klommen we toch nog even naar de Cité om even rond te kijken of we niet een of ander cadeautje voor Ewald, die tijdens onze afwezigheid voor de kat zorgt, konden vinden.
Dinsdag 17 juni
Na een rustige voormiddag waren ma en ik uitgenodigd voor de lunch door Louis en Gerlinde. We belandden terug in de Gargantua en besteedden daar onze namiddag aan gezellige babbels en lekker eten.
Woensdag 18 juni
Terugkeer zonder geschiedenis na het afscheid van 'ons huisje' en de vriendelijke madame Sheridan.
De foto's zoals gewoonlijk op http://picasaweb.google.nl/Linlin8574
De ticketten waren al maanden van tevoren bij Ryanair besteld en we konden de checkin thuis al doen, zodat we tot een half uur voor vertrek konden toekomen aan de gate. We namen echter het zekere voor het onzekere en zorgden ervoor dat we ongeveer twee uur vantevoren aankwamen. Dan konden we ook nog rustig lunchen en wat rondkijken in de gloednieuwe terminal.
Na een vlucht van iets meer dan een uur stonden we al in het zuiden van Frankrijk aan de grond en werden we verwelkomd door madame Sheridan, een Engelse die vijf jaar geleden naar Frankrijk is uitgeweken en daar het huisje verhuurt, waar we onze intrek namen. We logeerden op de Place de la Mutualité (hoe toepasselijk!) vlak bij de Rue Trivalle. Dit is een oud straatje met de nodige winkels en restaurants. Een heel gezellige toegangspoort naar zowel de Cité (de ommuurde stad die al bestaat sinds de Romeinen, maar die haar bloei kende rond 1200) als naar de zogenaamde 'nieuwe stad' die dateert uit 1300 maar niet ommuurd is. In elke richting ongeveer een kwartier te voet. Al de eerste avond hadden we een goed restaurant gevonden in de Gargantua. Lekker eten en een gezellige bediening.
Donderdag 12 juni
In de voormiddag stond de markt op de Place Carnot in de nieuwe stad. Daar trokken we naartoe om lekker verse groentjes en fruit te kopen. Op die markt stonden nog echte boeren die met hun eigen oogst naar de markt kwamen: niet te vergelijken dus met onze markten met spul van de veiling. We deden onze voorraad in voor een koude schotel en een belegde boterham. Na de lunch trokken we naar de Cité via de Porte de Narbonne 'één van de twee toegangen' Heel de middag bezochten we het paleis van de graven van Trencavel. Dat bezoek begon met een film over de heropbouw van de stad in 1847, want geloof het of niet, maar de monumentale stadmuren lagen in die tijd in puin omdat ze als bouwmateriaal waren gebruikt voor huizen in de nieuwe stad. Enkele betrokken kunstenaars behoedden de stad voor de complete ondergang en zorgden voor de heropbouw. Nu staat de stad op de unesco-werelderfgoedlijst, en terecht.
Vrijdag 13 juni
Omdat we de vorige dag alleen het paleis hadden gezien, trokken we in de voormiddag terug naar de Cité om de rest van de stad te zien. We wandelden eerst de 3,5 km tussen de twee stadsomwallingen en kregen zo een goed beeld van de immense muren en torens, waarvan er drie nog van Romeinse oorsprong zijn (te herkennen aan de daken met terracotta dakpannen) Na de rondgang dwaalden we rond in de toeristische straatjes en aten we op een gezellig terrasje de typische schotel van de streek: cassoulet van Castelnaudry (met gekruide worstjes en confit de canard)
Later in de namiddag gingen Louis en Gerlinde naar het museum, terwijl ma en ik ons overgaven aan de kunsten van een Franse coiffeur. 's Avonds kwamen we weer samen in het huisje voor een late broodmaaltijd want de schotel van de lunch had even tijd nodig om te verteren.
Zaterdag 14 juni
In de voormiddag togen we weer naar de markt op de Place Carnot (zaterdag is de belangrijkste marktdag en dus staan er die dag de meeste kramen) Ik had een Bolognaise gepland voor het diner en alweer vonden we de lekkerste groentjes. Er stond ook een grappig mannetje dat alleen maar ambachtelijke peperkoeken met allerlei verschillende smaakjes verkocht. Daaraan konden we niet voorbij!
In de namiddag besloten we een cruise te doen op het Canal du Midi. Dat is ook erkend door de unesco als werelderfgoed, want het dateert al van meer dan 300 jaar geleden en doorkruist Frankrijk van de Atlantische oceaan tot aan Narbonne waar het in de Middellandse zee uitkomt. We deden een rondtoer van ongeveer drie uur en gingen door twee sluizen die ons telkens ongeveer 4 meter hoger brachten (of lager op de terugtocht) Tijdens de terugweg stopten we nog aan een plaats waar in de winter het water tussen twee sluizen kan worden weggepompt. Zo loopt het kanaal leeg en kan de bodem worden opgeruimd zodat de boten in de zomer een goede doorgang hebben. Dit was een heel aangenaam, rustig uitstapje en bovendien nog leerrijk ook.
In afwachting van het diner (Bolognaise moet lang genoeg stoven om lekker te zijn) serveerde ik een aperitiefje op het pleintje voor ons huisje. We zaten daar heel gezellig op de banken rond het fonteintje (dat spijtig genoeg nog niet klaterde) met onze drankjes en knabbels tot de Bolo klaar was.
Zondag 15 juni
Vandaag sliepen we wat langer uit en gingen daarna op pad voor een wandeling rond l'ile. Heel mooie uitzichten op de stad in de verte en een afwisseling van oude bomen, akkers, wijngaarden enz... Heel afwisselend en aangenaam om te wandelen op aangelegde, maar niet te kunstmatige paden.
Rond half twee kwamen we uit aan de Vieux Pont en het restaurant Bellevue naast de rivier. Daar aten we een zeer smakelijke lunch voor we naar huis terugkeerden.
Maandag 16 juni
Ma en ik bleven vandaag thuis terwijl Louis en Gerlinde naar Narbonne spoorden om daar wat geschiedenis te gaan opsnuiven. Ons ma had echter wat rust nodig na de toch wel inspannende dagen die ze achter de rug had. Voor de lunch zakten we af naar de Place Carnot waar we een typische Zuidfranse bistro vonden: daar serveerden ze een lekkere dagschotel van ratatouille met een varkenshaasje en een sausje van geitenkaas. Laat in de namiddag klommen we toch nog even naar de Cité om even rond te kijken of we niet een of ander cadeautje voor Ewald, die tijdens onze afwezigheid voor de kat zorgt, konden vinden.
Dinsdag 17 juni
Na een rustige voormiddag waren ma en ik uitgenodigd voor de lunch door Louis en Gerlinde. We belandden terug in de Gargantua en besteedden daar onze namiddag aan gezellige babbels en lekker eten.
Woensdag 18 juni
Terugkeer zonder geschiedenis na het afscheid van 'ons huisje' en de vriendelijke madame Sheridan.
De foto's zoals gewoonlijk op http://picasaweb.google.nl/Linlin8574
15 maart 2008
Ik ben bij de Murga van Borgerhout
Gisteren stond ik om half acht gelaarsd en gespoord om mee te doen aan de derde bijeenkomst/repetitie van de Murga van Borgerhout en het was weer plezant! Alle deelnemers van de eerste keer waren er weer en we kregen er een nieuweling bij. Zij kwam eigenlijk voor de kostuums, maar ze heeft een les tapdansen voor beginners gegeven. Geloof het of niet, maar na twee uren gezellig experimenteren, stond daar al een minivoorstellingetje, want ook de djembé en de saxofoons namen het ritme over. Er begint zich ook al een concept met de woorden te onwikkelen: we begroeten de mensen in vele talen, van het Limburgs tot het Lingala...
Alweer en toffe, fantastische avond.
Alweer en toffe, fantastische avond.
15 februari 2008
Holidays in Egypt
Eind januari zijn we er eventjes tussenuit geweest, naar Egypte.
Aangezien dit maar voor een weekje cruise was en heel snel 'last minute' beslist, kon ik vooraf niets op de blog zetten.
We hebben een heerlijk rustige week op de boot gezeten, enkele sights gaan bezien en genoten van het mooie weer. De reis ernaartoe was wel wat vermoeiend; dat heb je met charters, die vertrekken en komen aan op de meest onmogelijke uren. Gelukkig zijn wij avond- zelfs nachtmensen, want we konden pas om 5 uur in de ochtend in ons beddeke kruipen.
Onze boot was echt wel de showboat van de vloot, heette de Liberty en had zijschroeven zoals een Mississippiboot. Binnenin een praalzuchtig interieur met veel goud en Jugenstil elementen. Jugendstil zie ik graag, maar je kan ook overdrijven!
De groep medereizigers bleek goed mee te vallen en ook onze reisleider/gids was er één uit de duizend.
Als je graag wat foto's ziet (want 1 foto zegt meer dan duizend woorden) dan kan je ze terugvinden op mijn fotosite: http://picasaweb.google.nl/Linlin8574
Tot de volgende!
Aangezien dit maar voor een weekje cruise was en heel snel 'last minute' beslist, kon ik vooraf niets op de blog zetten.
We hebben een heerlijk rustige week op de boot gezeten, enkele sights gaan bezien en genoten van het mooie weer. De reis ernaartoe was wel wat vermoeiend; dat heb je met charters, die vertrekken en komen aan op de meest onmogelijke uren. Gelukkig zijn wij avond- zelfs nachtmensen, want we konden pas om 5 uur in de ochtend in ons beddeke kruipen.
Onze boot was echt wel de showboat van de vloot, heette de Liberty en had zijschroeven zoals een Mississippiboot. Binnenin een praalzuchtig interieur met veel goud en Jugenstil elementen. Jugendstil zie ik graag, maar je kan ook overdrijven!
De groep medereizigers bleek goed mee te vallen en ook onze reisleider/gids was er één uit de duizend.
Als je graag wat foto's ziet (want 1 foto zegt meer dan duizend woorden) dan kan je ze terugvinden op mijn fotosite: http://picasaweb.google.nl/Linlin8574
Tot de volgende!
19 september 2007
Sensatie in de Sint-Mattheusstraat
Vandaag was het eindelijk de grote dag van de aanleg van de terrassen en het tuinpad. Gisteren zijn de voorbereidende werken beëindigd en vanmorgen om half negen kwam daar een monster van een machine de straat ingereden om de beton over ons dak te blazen door een pijp van wel 60 meter lang. Ik heb enkele van mijn foto's op volgende site gezet...
http://picasaweb.google.nl/Linlin8574/WerkenAanDeTuin
Vorig weekend hebben we ons weer goed geamuseerd tijdens de burenbarbecue. De foto's vind je op volgende site...
http://picasaweb.google.nl/Linlin8574/Barbecue2007
http://picasaweb.google.nl/Linlin8574/WerkenAanDeTuin
Vorig weekend hebben we ons weer goed geamuseerd tijdens de burenbarbecue. De foto's vind je op volgende site...
http://picasaweb.google.nl/Linlin8574/Barbecue2007
06 juni 2007
Hier een voorsmaakje van de foto's uit China
Terug uit China na een alweer fantastische reis. Ik heb al wat fotootjes gesorteerd en uitgekozen, want de gehele oogst ligt rond de 1000 denk ik.
Ga naar deze site en kies bovenaan de diavoorstelling, dan heb je ook de volledige onderschriften.
Veel plezier ermee.
Je vindt de foto's via de link 'Foto's van reizen en evenementen'
Ga naar deze site en kies bovenaan de diavoorstelling, dan heb je ook de volledige onderschriften.
Veel plezier ermee.
Je vindt de foto's via de link 'Foto's van reizen en evenementen'
21 mei 2007
Shanghai
De reis naar Shanghai is vlot verlopen, met een korte stop in Kunming, maar geen overstap.
Eens op de luchthaven aangekomen, stond er een rij van ongeveer 400 meter te wachten op een taxi! Het duurde ongeveer een half uur voor ik aan de beurt was was en toen kwamen we op een van de ringwegen in een immense file terecht, waardoor een rit van 15 km een uur duurde. Ik had wel de tijd om de waanzinnige bouwwoede en de krankzinnige architecturale fantasieen te kunnen 'bewonderen' want de vlieghaven ligt in het midden van de stad.
In het hotel kennen ze geen yota Engels, alhoewel dit vermeld staat op hun website, maar vriendelijk zijn ze wel en met veel handen, voeten, mimiek en mijn boekje 'Wat en hoe in het Chinees' krijg ik toch wat ik nodig heb.
Die eerste avond had ik met een koppel Canadese medereizigers afgesproken om samen te gaan eten. Ze logeerden in het Peace Hotel (waar ik zelf had overwogen om te logeren), dat dus gesloten is! Ze zullen gelachen hebben, want ze kwamen aan rond zes uur in de avond en dan je hotel gesloten vinden...
Ik heb hen dan ook niet teruggevonden en ben dan een beetje gaan wandelen op de Bund, een soort Noorder- of Zuiderterras in Antwerpen, maar dan veel groter en met meer volk. Onderaan zijn geen hangars zoals bij ons, maar winkeltjes en eethuisjes. Aangezien ik die eerste avond de weg naar mijn hotel nog niet kon terugvinden, nam ik een taxi, die het al evenmin kon en die na een boze uitval van mij, dat hij de verkeerde richting uitging (ik wist echt wel in welke richting hij moest rijden) met de politie ging overleggen en me gelijk moest geven. Zal niet plezant geweest zijn voor die man, want gezichtsverlies is zowat het ergste wat je als Chinees kan overkomen. Op het einde van de rit wou hij niet eens betaald worden, maar ik heb hem toch wat me een eerlijke prijs leek, betaald.
Gisteren, zondag, ben ik met de metro naar het volkspark, Nanjing Road (de autovrije Meir van Shanghai) en de Bund bij daglicht geweest. De terugweg heb ik met een beetje zoeken gevonden, maar gemakkelijk is het stratenplan hier niet. Mij hotel ligt dan ook niet bij de andere toeristische plaatsen, maar in een volksbuurt.
Voila, hier ga ik het bij houden tot donderdag.
Groetjes.
Eens op de luchthaven aangekomen, stond er een rij van ongeveer 400 meter te wachten op een taxi! Het duurde ongeveer een half uur voor ik aan de beurt was was en toen kwamen we op een van de ringwegen in een immense file terecht, waardoor een rit van 15 km een uur duurde. Ik had wel de tijd om de waanzinnige bouwwoede en de krankzinnige architecturale fantasieen te kunnen 'bewonderen' want de vlieghaven ligt in het midden van de stad.
In het hotel kennen ze geen yota Engels, alhoewel dit vermeld staat op hun website, maar vriendelijk zijn ze wel en met veel handen, voeten, mimiek en mijn boekje 'Wat en hoe in het Chinees' krijg ik toch wat ik nodig heb.
Die eerste avond had ik met een koppel Canadese medereizigers afgesproken om samen te gaan eten. Ze logeerden in het Peace Hotel (waar ik zelf had overwogen om te logeren), dat dus gesloten is! Ze zullen gelachen hebben, want ze kwamen aan rond zes uur in de avond en dan je hotel gesloten vinden...
Ik heb hen dan ook niet teruggevonden en ben dan een beetje gaan wandelen op de Bund, een soort Noorder- of Zuiderterras in Antwerpen, maar dan veel groter en met meer volk. Onderaan zijn geen hangars zoals bij ons, maar winkeltjes en eethuisjes. Aangezien ik die eerste avond de weg naar mijn hotel nog niet kon terugvinden, nam ik een taxi, die het al evenmin kon en die na een boze uitval van mij, dat hij de verkeerde richting uitging (ik wist echt wel in welke richting hij moest rijden) met de politie ging overleggen en me gelijk moest geven. Zal niet plezant geweest zijn voor die man, want gezichtsverlies is zowat het ergste wat je als Chinees kan overkomen. Op het einde van de rit wou hij niet eens betaald worden, maar ik heb hem toch wat me een eerlijke prijs leek, betaald.
Gisteren, zondag, ben ik met de metro naar het volkspark, Nanjing Road (de autovrije Meir van Shanghai) en de Bund bij daglicht geweest. De terugweg heb ik met een beetje zoeken gevonden, maar gemakkelijk is het stratenplan hier niet. Mij hotel ligt dan ook niet bij de andere toeristische plaatsen, maar in een volksbuurt.
Voila, hier ga ik het bij houden tot donderdag.
Groetjes.
18 mei 2007
Lijiang
Hier ben ik weer.
De busreis van Dali naar Lijiang duurde amper 3 uur een half en was best aangenaam. Ik was de enige westerling en kreeg de ereplaats net achter de chauffeur, waardoor ik voldoende beenruimte had en een mooi uitzicht. Het uitzicht was soms wel beperkt tot 10 meter omdat we op de bergtoppen midden in de wolken zaten, maar voor de rest was het boeiend om te zien dat de boeren, in paarse, groene en blauwe regenjassen met ditto rubberlaarzen op hun velden stonden te werken of er geen spatje regen viel.
Het hotel in Lijiang is gelegen bovenop een heuvel, met uitzicht op de oude stad en is eveneens in paviljoenen opgedeeld, maar er is minder tuin dan in Dali.
Lijiang heeft 4 dagen lang in de wolken gelegen en het bleef maar regenen: moessonregen, dus non-stop en met bakken viel het uit de hemel.
Toch af en toe even buiten naar het stadje geweest, maar leuk was anders.
Ondanks dit natte gedoe, was de plaats overstroomd door Chinese toeristen, die allemaal achter gekleurde vlaggetjes aanhossen. Ik zocht mijn heil dan maar in de woonstraten, waar het minstens even typisch is, maar waar die meutes niet komen.
Zoals gedacht, kwam de rest van de groep, zwaar gedesillusioneerd terug van de gorge na 2 uur wandelen. Ze waren juist aan de eerste stop geraakt, hadden daar overnacht en moesten toen terugkeren wegens te gevaarlijk.
We gingen dan maar hun verdriet wegeten en -drinken in de restaurantstraat van Lijiang. Dat is een ongelooflijk lawaaierig gedoe, omdat elk restaurant klanten probeert te lokken door zangers voor de deur te zetten, die tegen mekaar op traditionele liedjes zingen.
Ondanks het kabaal was het toch wel een leutige boel.
Bovendien is het stadje 's avonds feeriek verlicht en is het er even druk als in de dag.
Morgen vertrek ik naar mijn laatste stop in China: Shangai.
Groetjes en tot spoedig ziens.
De busreis van Dali naar Lijiang duurde amper 3 uur een half en was best aangenaam. Ik was de enige westerling en kreeg de ereplaats net achter de chauffeur, waardoor ik voldoende beenruimte had en een mooi uitzicht. Het uitzicht was soms wel beperkt tot 10 meter omdat we op de bergtoppen midden in de wolken zaten, maar voor de rest was het boeiend om te zien dat de boeren, in paarse, groene en blauwe regenjassen met ditto rubberlaarzen op hun velden stonden te werken of er geen spatje regen viel.
Het hotel in Lijiang is gelegen bovenop een heuvel, met uitzicht op de oude stad en is eveneens in paviljoenen opgedeeld, maar er is minder tuin dan in Dali.
Lijiang heeft 4 dagen lang in de wolken gelegen en het bleef maar regenen: moessonregen, dus non-stop en met bakken viel het uit de hemel.
Toch af en toe even buiten naar het stadje geweest, maar leuk was anders.
Ondanks dit natte gedoe, was de plaats overstroomd door Chinese toeristen, die allemaal achter gekleurde vlaggetjes aanhossen. Ik zocht mijn heil dan maar in de woonstraten, waar het minstens even typisch is, maar waar die meutes niet komen.
Zoals gedacht, kwam de rest van de groep, zwaar gedesillusioneerd terug van de gorge na 2 uur wandelen. Ze waren juist aan de eerste stop geraakt, hadden daar overnacht en moesten toen terugkeren wegens te gevaarlijk.
We gingen dan maar hun verdriet wegeten en -drinken in de restaurantstraat van Lijiang. Dat is een ongelooflijk lawaaierig gedoe, omdat elk restaurant klanten probeert te lokken door zangers voor de deur te zetten, die tegen mekaar op traditionele liedjes zingen.
Ondanks het kabaal was het toch wel een leutige boel.
Bovendien is het stadje 's avonds feeriek verlicht en is het er even druk als in de dag.
Morgen vertrek ik naar mijn laatste stop in China: Shangai.
Groetjes en tot spoedig ziens.
15 mei 2007
Landelijk China
Hier ben ik weer. Ik ben nu in Dali, een plaatsje in de bergen, maar wel behoorlijk toeristisch. Het regent al sinds we hier aankwamen 2 dagen geleden.
Maar laat ik gewoon even voortvertellen waar ik gebleven was. In Yangshuo hebben we 's avonds een plaatselijke maaltijd gegeten met, jawel, honden- en slangenvlees. Het stoofpotje van hond had niet lang genoeg gestoofd of anders was het een oude hond. Ik ben niet onder de indruk van de culinaire waarde van dit ingredient, in tegenstelling tot de slang. Die zagen we slachten en villen. Denk daarbij maar aan de manier waarop bij ons traditioneel paling wordt klaargemaakt! Met wat groentjes en saus geroerbakt, mmm, lekker.
De volgende morgen konden we kiezen om een of andere cursus te volgen. We waren met 8 voor de kookcursus en we bakten het een hele morgen gaar, nadat we eerst een kijkje op de markt namen om te zien welke vreemdsoortige ingredienten daar te vinden zijn.
We maakten zoetzure varkenslapjes, een aubergineschotel en kip met pindas. Nadat de schotel klaar was, mochten we ons eigen brouwsel opeten. We hebben genoten, want het was allemaal even lekker door de goeie instructies van onze lerares-kok.
In de namiddag vlogen we dan naar Kunming, een hoogbouwstad op weg naar Dali. Daar was niets te zien en bovendien begon het daar serieus te regenen. Alleen het eten was er naar gewoonte weer heel lekker. We hadden daar een hele dag omdat de trein naar Dali pas om 10 uur 's avonds vertrok.
De volgende morgen boekten we in in het MCA-hotel van Dali. Alle kamers zien uit op mooi aangelegde tuinen, maar het regende dat het goot en het was ook behoorlijk koud, zodat we weinig plezier hadden van de tuin.
We gingen wel in het stadje wandelen, maar door het slechte weer zijn ook alle bewoners ingeduffeld en was er dus weinig te zien van traditionele kleding. Spijtig.
Maandag was er een uitstap gepland naar een naburig dorp, waar de markt echt de moeite waard moest zijn qua klederdracht, maar ook daar was niet veel van te zien.
Vandaag vertrek ik dus in mijn eentje met de bus naar Lijiang, de laatste stop van de georganiseerde reis. De anderen gaan de trekking door Tiger Leaping Gorge aanpakken, alhoewel het er met z'n pootjes uithangt of ze hem helemaal kunnen uitmaken met de regen.
So far so good.
Tot de volgende.
Maar laat ik gewoon even voortvertellen waar ik gebleven was. In Yangshuo hebben we 's avonds een plaatselijke maaltijd gegeten met, jawel, honden- en slangenvlees. Het stoofpotje van hond had niet lang genoeg gestoofd of anders was het een oude hond. Ik ben niet onder de indruk van de culinaire waarde van dit ingredient, in tegenstelling tot de slang. Die zagen we slachten en villen. Denk daarbij maar aan de manier waarop bij ons traditioneel paling wordt klaargemaakt! Met wat groentjes en saus geroerbakt, mmm, lekker.
De volgende morgen konden we kiezen om een of andere cursus te volgen. We waren met 8 voor de kookcursus en we bakten het een hele morgen gaar, nadat we eerst een kijkje op de markt namen om te zien welke vreemdsoortige ingredienten daar te vinden zijn.
We maakten zoetzure varkenslapjes, een aubergineschotel en kip met pindas. Nadat de schotel klaar was, mochten we ons eigen brouwsel opeten. We hebben genoten, want het was allemaal even lekker door de goeie instructies van onze lerares-kok.
In de namiddag vlogen we dan naar Kunming, een hoogbouwstad op weg naar Dali. Daar was niets te zien en bovendien begon het daar serieus te regenen. Alleen het eten was er naar gewoonte weer heel lekker. We hadden daar een hele dag omdat de trein naar Dali pas om 10 uur 's avonds vertrok.
De volgende morgen boekten we in in het MCA-hotel van Dali. Alle kamers zien uit op mooi aangelegde tuinen, maar het regende dat het goot en het was ook behoorlijk koud, zodat we weinig plezier hadden van de tuin.
We gingen wel in het stadje wandelen, maar door het slechte weer zijn ook alle bewoners ingeduffeld en was er dus weinig te zien van traditionele kleding. Spijtig.
Maandag was er een uitstap gepland naar een naburig dorp, waar de markt echt de moeite waard moest zijn qua klederdracht, maar ook daar was niet veel van te zien.
Vandaag vertrek ik dus in mijn eentje met de bus naar Lijiang, de laatste stop van de georganiseerde reis. De anderen gaan de trekking door Tiger Leaping Gorge aanpakken, alhoewel het er met z'n pootjes uithangt of ze hem helemaal kunnen uitmaken met de regen.
So far so good.
Tot de volgende.
10 mei 2007
Al een heel eind verder
Vandaag ben ik al in het midden van de trip, maar ik zag geen kans om wat bij te schrijven. Hier gaan we dan...
Na Peking reisden we in de nachttrein naar Xi'an, waar we om 7 uur in de morgen aankwamen en meteen naar de terracotta krijgers werden versast in een klaarstaande bus. Zo waren we ter plaatse voor de grote meutes afkwamen. Remember, het is hier nog altijd meivakantie en dan trekken alle Chinezen er met de familie opuit. Zelfs bij aankomst voor acht uur (openingsuur) stonden er toch al een groep of 10 te wachten. Toch konden we bij de eerste en belangrijkste put heel goed alles zien, voor zover dat mogelijk is op minstens 5 meter afstand. Je ziet dan alleen het grote beeld en je mist de details die deze vondst zo uniek maken. Het was goed, maar ik had er toch meer van verwacht.
Tegen dat we de 360 graden rondom film hadden gezien, was de site zo volgelopen, dat ik het ervan op mijn zenuwen kreeg en rustig onder een parasol het gewemel ging afzien.
De stad Xi'an was voor mij veel meer een hoogtepunt, zeker het nachtleven. Heel de oude stad is ommuurd en daarbinnen is heel wat van de oude sfeer bewaard, zeker in de moslimstraten. We aten daar met de groep een hotpot diner. Dit is een soort fondue in bouillon, waar je zelf je ingredienten kiest. Elk ingredient steekt op een bamboestokje en bij de afrekening worden de stokjse geteld. Onze groep van 15 had er net geen 400! Daarna wandeleden we door de zeer levendige straten naar Old Henry's bar waar we ons in het nachtleven stortten.
De volgende dag ging het alweer verder naar de cruiseboot op de Yangtse. Daarvoor moesten we weer op de nachttrein, met daarna een busrit van een uur of vier. We waren echter ruim op tijd voor de lunch. Terwijl we in de eetzaal aan de lunch zaten, zagen we dat aan beide zijden van de boot hoge muren oprezen. De muren van de eerste sluis over de enorme drieklovendam. In het totaal werd de boot via 5 sluizen 110 meter hoger over de dam gebracht. Dit duurde het grootste deel van de middag, maar we zaten op het voordek op de eerste rij om de grote poorten naar de volgende sluis te zien opengaan. Indrukwekkend.
De kamers aan boord waren echte hotelkamers, geen kajuiten, met full size badkamers en alles erop en eraan.
De eerste avond gaf de kapitein een speech en daarna was het captain's dinner en dans in de ballroom. Lekker eten in de vorm van een Chinees banket met een stuk of 15 schotels, die een na een werden aangebracht.
De volgende morgen moesten we al vroeg op om een excursie te maken op de Shennong river. Het eerste deel deden we in de kleine ferryboot, maar toen het water te ondiep werd, stapten we over in platbodems, die eerst geroeid werden door 4 roeiers, maar daarna vanop de oever door die gasten werden voortgesleept. Je zou er medelijden mee krijgen, dat dit in deze eeuw nog bestaat, maar de mensen die dit nu doen voor de toeristen, deden dit enkele jaren geleden met goederen. Ze zouden dit werk niet willen opgeven en daarom heeft men de optie van het toerisme gekozen.
De volgende dag moesten we zo mogelijk nog vroeger op om de ghost city van Fengdu te zien. Dit is een boeddhistisch tempelcomplex dat gewijd is aan de hel en de geestenwereld. Dit is een zeer uitzonderlijk thema in het boeddhisme en het was dan ook een bijzondere belevenis. Zeker de moeite waard.
In de namiddag leerden we Majong spelen en we hielden ons daarmee een paar uur zoet.
Rond 11 uur kwamen we in de haven van Chonqing aan, waar we de volgende dag van boord gingen.
Hier namen we het vliegtuig naar Guilin, vanwaar we naar Yangzhou verder reden met de bus. Yangzhou is meer mijn idee van China dan wat we hiervoor zagen. Het had meer het karakter van de plaatsen waar we vorig jaar zijn geweest. Wandel ik daar vanmorgen door de straat, hoor ik daar iemand (niet van onze groep) mijn naam roepen ... bleek het Trish, een van de reisleidsters van vorig jaar te zijn. Wij dronken natuurlijk een glas op het blije weerzien en konden heel wat bijpraten.
Zo hier hou ik het bij voor vandaag.
Na Peking reisden we in de nachttrein naar Xi'an, waar we om 7 uur in de morgen aankwamen en meteen naar de terracotta krijgers werden versast in een klaarstaande bus. Zo waren we ter plaatse voor de grote meutes afkwamen. Remember, het is hier nog altijd meivakantie en dan trekken alle Chinezen er met de familie opuit. Zelfs bij aankomst voor acht uur (openingsuur) stonden er toch al een groep of 10 te wachten. Toch konden we bij de eerste en belangrijkste put heel goed alles zien, voor zover dat mogelijk is op minstens 5 meter afstand. Je ziet dan alleen het grote beeld en je mist de details die deze vondst zo uniek maken. Het was goed, maar ik had er toch meer van verwacht.
Tegen dat we de 360 graden rondom film hadden gezien, was de site zo volgelopen, dat ik het ervan op mijn zenuwen kreeg en rustig onder een parasol het gewemel ging afzien.
De stad Xi'an was voor mij veel meer een hoogtepunt, zeker het nachtleven. Heel de oude stad is ommuurd en daarbinnen is heel wat van de oude sfeer bewaard, zeker in de moslimstraten. We aten daar met de groep een hotpot diner. Dit is een soort fondue in bouillon, waar je zelf je ingredienten kiest. Elk ingredient steekt op een bamboestokje en bij de afrekening worden de stokjse geteld. Onze groep van 15 had er net geen 400! Daarna wandeleden we door de zeer levendige straten naar Old Henry's bar waar we ons in het nachtleven stortten.
De volgende dag ging het alweer verder naar de cruiseboot op de Yangtse. Daarvoor moesten we weer op de nachttrein, met daarna een busrit van een uur of vier. We waren echter ruim op tijd voor de lunch. Terwijl we in de eetzaal aan de lunch zaten, zagen we dat aan beide zijden van de boot hoge muren oprezen. De muren van de eerste sluis over de enorme drieklovendam. In het totaal werd de boot via 5 sluizen 110 meter hoger over de dam gebracht. Dit duurde het grootste deel van de middag, maar we zaten op het voordek op de eerste rij om de grote poorten naar de volgende sluis te zien opengaan. Indrukwekkend.
De kamers aan boord waren echte hotelkamers, geen kajuiten, met full size badkamers en alles erop en eraan.
De eerste avond gaf de kapitein een speech en daarna was het captain's dinner en dans in de ballroom. Lekker eten in de vorm van een Chinees banket met een stuk of 15 schotels, die een na een werden aangebracht.
De volgende morgen moesten we al vroeg op om een excursie te maken op de Shennong river. Het eerste deel deden we in de kleine ferryboot, maar toen het water te ondiep werd, stapten we over in platbodems, die eerst geroeid werden door 4 roeiers, maar daarna vanop de oever door die gasten werden voortgesleept. Je zou er medelijden mee krijgen, dat dit in deze eeuw nog bestaat, maar de mensen die dit nu doen voor de toeristen, deden dit enkele jaren geleden met goederen. Ze zouden dit werk niet willen opgeven en daarom heeft men de optie van het toerisme gekozen.
De volgende dag moesten we zo mogelijk nog vroeger op om de ghost city van Fengdu te zien. Dit is een boeddhistisch tempelcomplex dat gewijd is aan de hel en de geestenwereld. Dit is een zeer uitzonderlijk thema in het boeddhisme en het was dan ook een bijzondere belevenis. Zeker de moeite waard.
In de namiddag leerden we Majong spelen en we hielden ons daarmee een paar uur zoet.
Rond 11 uur kwamen we in de haven van Chonqing aan, waar we de volgende dag van boord gingen.
Hier namen we het vliegtuig naar Guilin, vanwaar we naar Yangzhou verder reden met de bus. Yangzhou is meer mijn idee van China dan wat we hiervoor zagen. Het had meer het karakter van de plaatsen waar we vorig jaar zijn geweest. Wandel ik daar vanmorgen door de straat, hoor ik daar iemand (niet van onze groep) mijn naam roepen ... bleek het Trish, een van de reisleidsters van vorig jaar te zijn. Wij dronken natuurlijk een glas op het blije weerzien en konden heel wat bijpraten.
Zo hier hou ik het bij voor vandaag.
30 april 2007
De eerste dagen
Hi, allemaal,
Gearriveerd en geinstalleerd. De eerste dag niet veel uitgespookt, behalve wat in de buurt van het hotel rondgehost: op het straatmarktje heerlijke aardbeien gekocht, een uurtje op het internet gezeten en gegeten in een plaatselijk restaurantje. Hilarisch! Met mijn boekje in de hand kreeg ik uiteindelijk een heerlijk schoteltje varkenslapjes met groenten. Gisteren bracht ik een bezoek aan de tempel van de hemel. Het heeft wel even geduurd voor ik ter plaatse was, omdat heel de buurt waar ik volgens het plan doorheen moest om rechtstreeks op de juiste plaats te komen, afgebroken was. Alles gewoon platgegooid! Kilometerslange schuttingen errond met heel cynisch foto's erop van wat ze hebben vernield. Ze maken daar gewoon het hart van hun stad kapot. Uiteindelijk had ik de grote boog errond gemaakt, maar toen was het al 1 uur, dus grollende beer had het hoogste woord. Ik een mooi restaurant binnen en zoet-zure vis gegeten voor 3 euro. Toen was ik al dicht in de buurt van de tempel, maar ik kwam voorbij een reflexologie centrum dat er wel goed uitzag, dus heb ik daar nog een uur met mijn voeten laten spelen. Toen ik erbuiten kwam, kon ik wel dansen, zo lichtvoetig was ik. In gedachten huppelde ik naar het park bij de tempel en daar was het helemaal fantastisch: pergolas overgroeid met bloeiende wisterias, eeuwenoude bomen die uit een wolk van paarse bloemen groeien, mensen die muziek maken en zingen... de tempel, anders indrukwekkend genoeg, verzonk bijna in het niet bij deze atmosfeer. Terug in het hotel maakte ik kennis met Rachel, een Engelse van iets meer dan 20 jaar en we spraken af om vandaag samen op stap te gaan. Dan zag ik ook nog onze reisleidster en we lagen bijna in een deuk toen bleek dat ik op 'De lange mars' van vorig jaar zat bij 'Thet group from hell' Ze heeft onze exploten van nabij gevolgd via de SMS'jes die onze reisleidster van vorig jaar haar stuurde. Die reis is een klassieker, maar gelukkig kom ik er goed uit! Uitspraak van Lochie (reisleidster dit jaar) 'Dan ben jij die Belgische, de enige normale van de groep uit de hel en toen kregen we allebei een lachkramp. Vandaag met Rachel naar de Lamatempel (prachtig complex), de hutongs en het paleis van prins Gong. Geluncht op een terrasje aan het meer dat ik vorig jaar heb ontdekt. Grappig om het komen en gaan op straat te volgen met ware opstoppingen, niet van auto's maar van riksja's. Vanavond leer ik de rest van de groep kennen. Ben eens benieuwd. Meer nieuws later.
Gearriveerd en geinstalleerd. De eerste dag niet veel uitgespookt, behalve wat in de buurt van het hotel rondgehost: op het straatmarktje heerlijke aardbeien gekocht, een uurtje op het internet gezeten en gegeten in een plaatselijk restaurantje. Hilarisch! Met mijn boekje in de hand kreeg ik uiteindelijk een heerlijk schoteltje varkenslapjes met groenten. Gisteren bracht ik een bezoek aan de tempel van de hemel. Het heeft wel even geduurd voor ik ter plaatse was, omdat heel de buurt waar ik volgens het plan doorheen moest om rechtstreeks op de juiste plaats te komen, afgebroken was. Alles gewoon platgegooid! Kilometerslange schuttingen errond met heel cynisch foto's erop van wat ze hebben vernield. Ze maken daar gewoon het hart van hun stad kapot. Uiteindelijk had ik de grote boog errond gemaakt, maar toen was het al 1 uur, dus grollende beer had het hoogste woord. Ik een mooi restaurant binnen en zoet-zure vis gegeten voor 3 euro. Toen was ik al dicht in de buurt van de tempel, maar ik kwam voorbij een reflexologie centrum dat er wel goed uitzag, dus heb ik daar nog een uur met mijn voeten laten spelen. Toen ik erbuiten kwam, kon ik wel dansen, zo lichtvoetig was ik. In gedachten huppelde ik naar het park bij de tempel en daar was het helemaal fantastisch: pergolas overgroeid met bloeiende wisterias, eeuwenoude bomen die uit een wolk van paarse bloemen groeien, mensen die muziek maken en zingen... de tempel, anders indrukwekkend genoeg, verzonk bijna in het niet bij deze atmosfeer. Terug in het hotel maakte ik kennis met Rachel, een Engelse van iets meer dan 20 jaar en we spraken af om vandaag samen op stap te gaan. Dan zag ik ook nog onze reisleidster en we lagen bijna in een deuk toen bleek dat ik op 'De lange mars' van vorig jaar zat bij 'Thet group from hell' Ze heeft onze exploten van nabij gevolgd via de SMS'jes die onze reisleidster van vorig jaar haar stuurde. Die reis is een klassieker, maar gelukkig kom ik er goed uit! Uitspraak van Lochie (reisleidster dit jaar) 'Dan ben jij die Belgische, de enige normale van de groep uit de hel en toen kregen we allebei een lachkramp. Vandaag met Rachel naar de Lamatempel (prachtig complex), de hutongs en het paleis van prins Gong. Geluncht op een terrasje aan het meer dat ik vorig jaar heb ontdekt. Grappig om het komen en gaan op straat te volgen met ware opstoppingen, niet van auto's maar van riksja's. Vanavond leer ik de rest van de groep kennen. Ben eens benieuwd. Meer nieuws later.
06 februari 2007
Mijn scholen
Zopas een artikelke gelezen over een oud-leerlingensite. Ik heb me ingeschreven en wat blijkt: ik heb al een viertal oud-studiegenoten teruggevonden. De site bestaat echter nog maar sinds eind december, dus kunnen er nog heel wat teruggevonden kennissen bijkomen.
Ben echt eens benieuwd!
Bij de links "Mijn scholen" kan je zelf naar deze plezante site doorschakelen.
Ben echt eens benieuwd!
Bij de links "Mijn scholen" kan je zelf naar deze plezante site doorschakelen.
16 januari 2007
Terug naar China
Ja, beste vrienden, ik ben in mei 2007 weer terug in China.
Deze keer zie ik eindelijk 'De Muur' en het terracotta leger, maar ook de kleinere steden van de minderheden in het zuidwesten staan weer op het programma. Na de Zuang, Dong en Miao vorig jaar, zie ik dit jaar de Dai en de Naxi. De wandeltocht in de Tijgersprongkloof ga ik niet meedoen vanwege mijn hoogtevrees, maar de cruise op de Yangtse belooft ook.
Het hele reisprogramma staat in detail (in het Engels) onder de link 'Reis doorheen China in 2007'
Deze keer zie ik eindelijk 'De Muur' en het terracotta leger, maar ook de kleinere steden van de minderheden in het zuidwesten staan weer op het programma. Na de Zuang, Dong en Miao vorig jaar, zie ik dit jaar de Dai en de Naxi. De wandeltocht in de Tijgersprongkloof ga ik niet meedoen vanwege mijn hoogtevrees, maar de cruise op de Yangtse belooft ook.
Het hele reisprogramma staat in detail (in het Engels) onder de link 'Reis doorheen China in 2007'
20 september 2006
De burenbarbecue
Ik heb ook een paar sfeerbeelden van de barbecue in de Mattheusstraat. De rest kan je zien via de link 'Onze straat'
De sfeer zit er al meteen goed in bij een eerste aanval op het buffet met heerlijke brouwsels van alle buren.
De sfeer zit er al meteen goed in bij een eerste aanval op het buffet met heerlijke brouwsels van alle buren.
De barbie-mannen Dirk en Guy aan het werk.
Medewerkers: de twee Sarah's en hun wederhelften Danny en Sven.
Medewerkster: Vera
Abonneren op:
Posts (Atom)