18 mei 2007

Lijiang

Hier ben ik weer.
De busreis van Dali naar Lijiang duurde amper 3 uur een half en was best aangenaam. Ik was de enige westerling en kreeg de ereplaats net achter de chauffeur, waardoor ik voldoende beenruimte had en een mooi uitzicht. Het uitzicht was soms wel beperkt tot 10 meter omdat we op de bergtoppen midden in de wolken zaten, maar voor de rest was het boeiend om te zien dat de boeren, in paarse, groene en blauwe regenjassen met ditto rubberlaarzen op hun velden stonden te werken of er geen spatje regen viel.
Het hotel in Lijiang is gelegen bovenop een heuvel, met uitzicht op de oude stad en is eveneens in paviljoenen opgedeeld, maar er is minder tuin dan in Dali.
Lijiang heeft 4 dagen lang in de wolken gelegen en het bleef maar regenen: moessonregen, dus non-stop en met bakken viel het uit de hemel.
Toch af en toe even buiten naar het stadje geweest, maar leuk was anders.
Ondanks dit natte gedoe, was de plaats overstroomd door Chinese toeristen, die allemaal achter gekleurde vlaggetjes aanhossen. Ik zocht mijn heil dan maar in de woonstraten, waar het minstens even typisch is, maar waar die meutes niet komen.
Zoals gedacht, kwam de rest van de groep, zwaar gedesillusioneerd terug van de gorge na 2 uur wandelen. Ze waren juist aan de eerste stop geraakt, hadden daar overnacht en moesten toen terugkeren wegens te gevaarlijk.
We gingen dan maar hun verdriet wegeten en -drinken in de restaurantstraat van Lijiang. Dat is een ongelooflijk lawaaierig gedoe, omdat elk restaurant klanten probeert te lokken door zangers voor de deur te zetten, die tegen mekaar op traditionele liedjes zingen.
Ondanks het kabaal was het toch wel een leutige boel.
Bovendien is het stadje 's avonds feeriek verlicht en is het er even druk als in de dag.
Morgen vertrek ik naar mijn laatste stop in China: Shangai.
Groetjes en tot spoedig ziens.

15 mei 2007

Landelijk China

Hier ben ik weer. Ik ben nu in Dali, een plaatsje in de bergen, maar wel behoorlijk toeristisch. Het regent al sinds we hier aankwamen 2 dagen geleden.
Maar laat ik gewoon even voortvertellen waar ik gebleven was. In Yangshuo hebben we 's avonds een plaatselijke maaltijd gegeten met, jawel, honden- en slangenvlees. Het stoofpotje van hond had niet lang genoeg gestoofd of anders was het een oude hond. Ik ben niet onder de indruk van de culinaire waarde van dit ingredient, in tegenstelling tot de slang. Die zagen we slachten en villen. Denk daarbij maar aan de manier waarop bij ons traditioneel paling wordt klaargemaakt! Met wat groentjes en saus geroerbakt, mmm, lekker.
De volgende morgen konden we kiezen om een of andere cursus te volgen. We waren met 8 voor de kookcursus en we bakten het een hele morgen gaar, nadat we eerst een kijkje op de markt namen om te zien welke vreemdsoortige ingredienten daar te vinden zijn.
We maakten zoetzure varkenslapjes, een aubergineschotel en kip met pindas. Nadat de schotel klaar was, mochten we ons eigen brouwsel opeten. We hebben genoten, want het was allemaal even lekker door de goeie instructies van onze lerares-kok.
In de namiddag vlogen we dan naar Kunming, een hoogbouwstad op weg naar Dali. Daar was niets te zien en bovendien begon het daar serieus te regenen. Alleen het eten was er naar gewoonte weer heel lekker. We hadden daar een hele dag omdat de trein naar Dali pas om 10 uur 's avonds vertrok.
De volgende morgen boekten we in in het MCA-hotel van Dali. Alle kamers zien uit op mooi aangelegde tuinen, maar het regende dat het goot en het was ook behoorlijk koud, zodat we weinig plezier hadden van de tuin.
We gingen wel in het stadje wandelen, maar door het slechte weer zijn ook alle bewoners ingeduffeld en was er dus weinig te zien van traditionele kleding. Spijtig.
Maandag was er een uitstap gepland naar een naburig dorp, waar de markt echt de moeite waard moest zijn qua klederdracht, maar ook daar was niet veel van te zien.
Vandaag vertrek ik dus in mijn eentje met de bus naar Lijiang, de laatste stop van de georganiseerde reis. De anderen gaan de trekking door Tiger Leaping Gorge aanpakken, alhoewel het er met z'n pootjes uithangt of ze hem helemaal kunnen uitmaken met de regen.

So far so good.
Tot de volgende.

10 mei 2007

Al een heel eind verder

Vandaag ben ik al in het midden van de trip, maar ik zag geen kans om wat bij te schrijven. Hier gaan we dan...
Na Peking reisden we in de nachttrein naar Xi'an, waar we om 7 uur in de morgen aankwamen en meteen naar de terracotta krijgers werden versast in een klaarstaande bus. Zo waren we ter plaatse voor de grote meutes afkwamen. Remember, het is hier nog altijd meivakantie en dan trekken alle Chinezen er met de familie opuit. Zelfs bij aankomst voor acht uur (openingsuur) stonden er toch al een groep of 10 te wachten. Toch konden we bij de eerste en belangrijkste put heel goed alles zien, voor zover dat mogelijk is op minstens 5 meter afstand. Je ziet dan alleen het grote beeld en je mist de details die deze vondst zo uniek maken. Het was goed, maar ik had er toch meer van verwacht.
Tegen dat we de 360 graden rondom film hadden gezien, was de site zo volgelopen, dat ik het ervan op mijn zenuwen kreeg en rustig onder een parasol het gewemel ging afzien.
De stad Xi'an was voor mij veel meer een hoogtepunt, zeker het nachtleven. Heel de oude stad is ommuurd en daarbinnen is heel wat van de oude sfeer bewaard, zeker in de moslimstraten. We aten daar met de groep een hotpot diner. Dit is een soort fondue in bouillon, waar je zelf je ingredienten kiest. Elk ingredient steekt op een bamboestokje en bij de afrekening worden de stokjse geteld. Onze groep van 15 had er net geen 400! Daarna wandeleden we door de zeer levendige straten naar Old Henry's bar waar we ons in het nachtleven stortten.
De volgende dag ging het alweer verder naar de cruiseboot op de Yangtse. Daarvoor moesten we weer op de nachttrein, met daarna een busrit van een uur of vier. We waren echter ruim op tijd voor de lunch. Terwijl we in de eetzaal aan de lunch zaten, zagen we dat aan beide zijden van de boot hoge muren oprezen. De muren van de eerste sluis over de enorme drieklovendam. In het totaal werd de boot via 5 sluizen 110 meter hoger over de dam gebracht. Dit duurde het grootste deel van de middag, maar we zaten op het voordek op de eerste rij om de grote poorten naar de volgende sluis te zien opengaan. Indrukwekkend.
De kamers aan boord waren echte hotelkamers, geen kajuiten, met full size badkamers en alles erop en eraan.
De eerste avond gaf de kapitein een speech en daarna was het captain's dinner en dans in de ballroom. Lekker eten in de vorm van een Chinees banket met een stuk of 15 schotels, die een na een werden aangebracht.
De volgende morgen moesten we al vroeg op om een excursie te maken op de Shennong river. Het eerste deel deden we in de kleine ferryboot, maar toen het water te ondiep werd, stapten we over in platbodems, die eerst geroeid werden door 4 roeiers, maar daarna vanop de oever door die gasten werden voortgesleept. Je zou er medelijden mee krijgen, dat dit in deze eeuw nog bestaat, maar de mensen die dit nu doen voor de toeristen, deden dit enkele jaren geleden met goederen. Ze zouden dit werk niet willen opgeven en daarom heeft men de optie van het toerisme gekozen.
De volgende dag moesten we zo mogelijk nog vroeger op om de ghost city van Fengdu te zien. Dit is een boeddhistisch tempelcomplex dat gewijd is aan de hel en de geestenwereld. Dit is een zeer uitzonderlijk thema in het boeddhisme en het was dan ook een bijzondere belevenis. Zeker de moeite waard.
In de namiddag leerden we Majong spelen en we hielden ons daarmee een paar uur zoet.
Rond 11 uur kwamen we in de haven van Chonqing aan, waar we de volgende dag van boord gingen.
Hier namen we het vliegtuig naar Guilin, vanwaar we naar Yangzhou verder reden met de bus. Yangzhou is meer mijn idee van China dan wat we hiervoor zagen. Het had meer het karakter van de plaatsen waar we vorig jaar zijn geweest. Wandel ik daar vanmorgen door de straat, hoor ik daar iemand (niet van onze groep) mijn naam roepen ... bleek het Trish, een van de reisleidsters van vorig jaar te zijn. Wij dronken natuurlijk een glas op het blije weerzien en konden heel wat bijpraten.
Zo hier hou ik het bij voor vandaag.

30 april 2007

De eerste dagen

Hi, allemaal,
Gearriveerd en geinstalleerd. De eerste dag niet veel uitgespookt, behalve wat in de buurt van het hotel rondgehost: op het straatmarktje heerlijke aardbeien gekocht, een uurtje op het internet gezeten en gegeten in een plaatselijk restaurantje. Hilarisch! Met mijn boekje in de hand kreeg ik uiteindelijk een heerlijk schoteltje varkenslapjes met groenten. Gisteren bracht ik een bezoek aan de tempel van de hemel. Het heeft wel even geduurd voor ik ter plaatse was, omdat heel de buurt waar ik volgens het plan doorheen moest om rechtstreeks op de juiste plaats te komen, afgebroken was. Alles gewoon platgegooid! Kilometerslange schuttingen errond met heel cynisch foto's erop van wat ze hebben vernield. Ze maken daar gewoon het hart van hun stad kapot. Uiteindelijk had ik de grote boog errond gemaakt, maar toen was het al 1 uur, dus grollende beer had het hoogste woord. Ik een mooi restaurant binnen en zoet-zure vis gegeten voor 3 euro. Toen was ik al dicht in de buurt van de tempel, maar ik kwam voorbij een reflexologie centrum dat er wel goed uitzag, dus heb ik daar nog een uur met mijn voeten laten spelen. Toen ik erbuiten kwam, kon ik wel dansen, zo lichtvoetig was ik. In gedachten huppelde ik naar het park bij de tempel en daar was het helemaal fantastisch: pergolas overgroeid met bloeiende wisterias, eeuwenoude bomen die uit een wolk van paarse bloemen groeien, mensen die muziek maken en zingen... de tempel, anders indrukwekkend genoeg, verzonk bijna in het niet bij deze atmosfeer. Terug in het hotel maakte ik kennis met Rachel, een Engelse van iets meer dan 20 jaar en we spraken af om vandaag samen op stap te gaan. Dan zag ik ook nog onze reisleidster en we lagen bijna in een deuk toen bleek dat ik op 'De lange mars' van vorig jaar zat bij 'Thet group from hell' Ze heeft onze exploten van nabij gevolgd via de SMS'jes die onze reisleidster van vorig jaar haar stuurde. Die reis is een klassieker, maar gelukkig kom ik er goed uit! Uitspraak van Lochie (reisleidster dit jaar) 'Dan ben jij die Belgische, de enige normale van de groep uit de hel en toen kregen we allebei een lachkramp. Vandaag met Rachel naar de Lamatempel (prachtig complex), de hutongs en het paleis van prins Gong. Geluncht op een terrasje aan het meer dat ik vorig jaar heb ontdekt. Grappig om het komen en gaan op straat te volgen met ware opstoppingen, niet van auto's maar van riksja's. Vanavond leer ik de rest van de groep kennen. Ben eens benieuwd. Meer nieuws later.

06 februari 2007

Mijn scholen

Zopas een artikelke gelezen over een oud-leerlingensite. Ik heb me ingeschreven en wat blijkt: ik heb al een viertal oud-studiegenoten teruggevonden. De site bestaat echter nog maar sinds eind december, dus kunnen er nog heel wat teruggevonden kennissen bijkomen.
Ben echt eens benieuwd!
Bij de links "Mijn scholen" kan je zelf naar deze plezante site doorschakelen.

16 januari 2007

Terug naar China

Ja, beste vrienden, ik ben in mei 2007 weer terug in China.
Deze keer zie ik eindelijk 'De Muur' en het terracotta leger, maar ook de kleinere steden van de minderheden in het zuidwesten staan weer op het programma. Na de Zuang, Dong en Miao vorig jaar, zie ik dit jaar de Dai en de Naxi. De wandeltocht in de Tijgersprongkloof ga ik niet meedoen vanwege mijn hoogtevrees, maar de cruise op de Yangtse belooft ook.
Het hele reisprogramma staat in detail (in het Engels) onder de link 'Reis doorheen China in 2007'

20 september 2006

De burenbarbecue

Ik heb ook een paar sfeerbeelden van de barbecue in de Mattheusstraat. De rest kan je zien via de link 'Onze straat'
De sfeer zit er al meteen goed in bij een eerste aanval op het buffet met heerlijke brouwsels van alle buren.

De barbie-mannen Dirk en Guy aan het werk.


Medewerkers: de twee Sarah's en hun wederhelften Danny en Sven.


Medewerkster: Vera


28 mei 2006

Beijing





Gisteren aangekomen in Beijing en meteen naar de zogenaamde 'Silk city' getrokken om kleren op maat te laten maken.

We hebben na Lanzhou enkele dagen in Yanan gelogeerd in een hotel dat in de jaren 30 en 40 diende om de kantoren van de communistische partij te huisvesten. Mogelijk heb ik zelfs in het kantoor van Mao geslapen. Wie weet...
Een van de reizigers vierde zijn verjaardag en we hebben dat geheel in stijl gedaan. We hebben een enorme taart laten versieren, die dan in het restaurant werd opgediend na het eten. Heel de staf van het restaurant (en dat waren er heel wat) kwam 'Happy birthday' in het Chinees zingen en na de taart gingen we naar 1 van de terrassen van het hotel en stak de manager van het restaurant het vuurwerk aan. Ja, we bedachten op echte Chinese manier onze jarige met vuurwerk.

Nu in Beijing: dit is een enorme stad met officieel 17 miljoen inwoners, maar met de niet officiele zal het zo'n 30 miljoen zijn.
De hele stad is doorsneden met 5 concentrische ringwegen van 6 rijbanen, die het verkeer van toch nog grotendeels bussen en taxis moet geleiden.
Vandaag naar tien an men geweest. Wat is dat daar voor een hannekesnest van toeristen! Geef mij maar de kleine dorpjes en provinciestadjes.

Dit was mijn laatste post uit China. Verwittig iedereen maar dat mijn kaartjes heel laat zullen aankomen, want ik kon ze gisteren ps versturen.

Groetjes uit China

23 mei 2006

Lanzhou





Daar ben ik weer. De Himalaya overleefd!
Om in onze eerste stopplaats te komen, moesten we een hoogteverschil van ongeveer 2000 meter overbruggen, want Kangding ligt op 2500 meter. Hiervoor moesten we verschillende bergpassen trotseren en door immens diepe kloven en dalen. Het eten is hier heel anders dan wat we voorheen kregen voorgeschoteld: yakvlees in alle vormen en aardappelen, maar veel minder groenten. Dit is al echt Tibetaans. Trouwens de klederdracht op straat is ook grotendeels Tibetaans.
De volgende dag bleven we in Kangding om een uitstap te maken naar de sneeuwbergen, maar in de sneeuw geraakten we niet, want die ligt op 7000 meter hoogte. Wel prachtige uitzichten.
's Avonds zetten de 3 singles van de groep de plaatselijke disco annex karaoke op zijn kop en we hadden hier bijzonder veel leute en bijval bij de Tibetanen.

Op weg naar Barkam deden we een ommetje naar een heel mooi gelegen Tibetaans dorp. Hier hadden we de jeeps zeker nodig, want we moesten over steile bergpaadjes, die normaal alleen door de bewoners en de beesten worden gebruikt. Het was wel de moeite waard.

De volgende dag ging het alweer verder naar Langmusi, het wilde westen van China. Na een paar bergpassen kwamen we terecht op een hoogplateau dat zeer sterk deed denken aan Mongolie, alleen is de pure natuur hier doorsneden met hoogspanningsmasten, wegenwerken her de der en nieuwgebouwde dorpjes. In zo'n dorpje namen we de lunch en konden we daarna nog wat rondwandelen. Wij waren echt wel de bezienswaardigheid!
In denamiddag kregen we het zwaar te verduren, omdat er nog geen echte weg was aangelegd, alleen een dienstweg voor de vrachtwagens.
Langmusi is de wild west, maar er is een plaats waar alle wereldreizigers mekaar ontmoeten: Leisha's restaurant. Zij maakt heerlijke chocolade koekjes met yakboter. Mmmm!

Hier ga ik stoppen voor vandaag.
Groetjes en tot binnekort.

17 mei 2006

Chengdu








De eerste week hebben we 3 minderheden bezocht.
De Zuang hebben de meeste bergen rond hun huizen vernderd in terrassen, waar ze allerlei groenten verbouwen. Dit is behoorlijk spectaculair omdat de bergen heel steil zijn en sommige terrassen amper een meter breed. Daartussen lopen smalle paadjes en trappetjes waamee je van huis naar huis kan lopen.
We logeerden in een houten huis bovenop de berg, maar we hadden gelukkig dragers die onze spullen naar boven brachten. Ze vonden het een hele eer om zo vlug mogelijk boven te zijn, terwijl wij halfweg liepen te puffen. Ze hadden ook draagstoelen, maar zo decadent wou ik niet zijn om me de berg te laten op dragen.
De tweede waren de Dong. Ze wonen eerder in een dal en hebben hun veldjes naast de rivier. Ook zij zijn meesters in het bouwen van houten constructies zonder nagels of vijzen. Hier zagen we een magnifieke brug over de rivier en enkele zeer authentieke dorpjes.
De laatste waren de Miao, waar we een wandeling maakten door de velden. Ze bevloeien hun velden via waterraderen.
De logies verschillen heel sterk van kwaliteit. De ene keer zitten we in een comfortabel guesthouse, de andere keer in een Chinees hotel, soms ook, zoals hier, in een luxe hotel. We hebben ook 2 nachten doorgebracht in een slaaptrein. Dat is ook een hele belevenis, want het lijkt wel een rijdende slaapzaal met 3 bedden boven mekaar in hokjes van 6.
Het eten vind ik super lekker. Er is veel meer verschil in smaak dan wat we bij ons in Chinese restaurants gewoon zijn. Vanmiddag hebben we gesmuld van een vegetarisch feestmaal in een boedhistische tempel. Al het 'vlees' was nagemaakt met plantaardige producten.
Ik zal weer een paar dagen uit de ether zijn, want we gaan nu naar de himalaya met een 3-daagse jeepsafari.

Groetjes daar allemaal

12 mei 2006

Chengyang





Daar ben ik weer, vanuit het echte China. De laatste dagen is het net of ik door een schilderij wandel en reis.
Maar even terug naar waar ik gebleven was; Hong Kong dus.
De avond voor het vertrek naar China, kon ik kennismaken met de rest van het reisgezelschap. Zoals geweten, zijn er maar 5 reizigers: een jong Australisch koppel uit Brisbane en een oud Amerikaans koppel uit Californie maar opgegroeid in...

Deze post werd onderbroken door een onweer, waardoor de electriciteit uitviel. Weet niet meer wat ik wilde schrijven.

08 mei 2006

Hong Kong


Helemaal ondersteboven van Hong Kong. Smalle straten, hoge buildings, maar binnen zijn alle ruimtes op reuzen berekend. Alles staat hier in het teken van buzinez, buzinez...
Gisteren, mijn eerste dag, begon pas op de middag, maar was wel interessant. Eerst mijn weg leren vinden in de metro (al bij al gemakkelijk, vooral omdat hier in HK Engels nog algemeen gebruikt wordt) en dan naar het History Museum. Chiek opgesteld en uitgelegd, met reconstructies van oude straten, huizen, winkels enz... Voor maar 1 euro kan je erin.
Na de cultuur een beetje window shoppen in dit winkelparadijs, maar toch maar niets gekocht, want dan moet ik er nog een maand mee rondzeulen. Na nog enkele omzwervingen kwam ik aan de haven terecht rond 8 uur 's avonds en daar begon een klank en lichtspel, dat werd gespeeld door de skyline van HK. Vanop de kade klonk muziek een vanuit de gebouwen aan de overkant kwam licht in allerlei kleuren op de klanken van de muziek. Zeer bijzonder!
Voor de eerste keer heb ik op restaurant de stokjes aan de kant moeten leggen, want de -overigens zeer lekkere- krab kreeg ik onmogelijk onder controle. Met vork en mes dus, tot mijn grote schaamte.

Vanmorgen, 8 mei, ontmoette ik al de tourleidster. Piepjong, maar best avontuurlijk. Ze is naar China komen wonen zonder 1 syllabe Chinees te kennen. Dat noem ik nogeens durf hebben!
Vandaag heb ik het wat rustiger aan gedaan; eerst even door het museum van Chinese kunst waar echt magnifieke staaltjes van hun kunst te bewonderen zijn. Ze hadden bijvoorbeeld al bronzen spiegels in 4000 voor Chr. Prachtige ingelegde dozen, kalligrafierollen, allez, noem het maar op.
Na de lunch heb ik een kleine cruise door de haven gemaakt en dat is ook best te doen. Daar zie je pas aan alle kanten hoe de kusten van zowel Hong Kong eiland als Kowloon op het vasteland zijn volgebouwd met de meest bizarre torenblokken.

Voila, dat is het voor HK. Vanavond gaan we met de groep, om kennis te maken, naar een uitzichtpunt 'The peak' en duiken we het nachtleven in. Oei, oei voor morgen, onze eerste dag 'on the road'

30 april 2006

Reis naar China (inleiding)

Volgende vrijdag vertrek ik en voor wie het interesseert, voeg ik de link toe van mijn trip dossier. Die link geeft de beschrijving van wat de reis moet worden. Klik op de titel en je ziet mijn reisbeschrijving.
Als ik tijdens de reis de kans krijg om af en toe een internet café binnen te springen, dan vind je hier wat commentaren en in het beste geval hier en daar zelfs een fotoootje.
Afwachten maar...

27 april 2006

Hallo

Zoals zovelen voor mij, ga ik ook bloggen.
Foto's en commentaren, grapjes, toffe uitspraken, we zien wel wat er komt...